Ter voorbereiding van de verkaveling van de modelwijk WerkbundStadtBerlin is een studie gemaakt die de mogelijkheden van een specifiek Berlijns gebouwtype verkent: het stadspalazzo met voorhof zoals dat o.a. door de Duitse architect K.F. Schinkel is onderzocht in zijn Entwurf zu einem Städtischen Wohngebäude. De herhaling van dit type steeds door andere architecten zou het terrein van een natuurlijke afwisseling voorzien. Het domesticale karakter van de voorhoven draagt daaraan bij. Het gebouwtype laat een hoge mate van programmatische variëteit toe. De doorwerking van die Schinkelvariante demonstreert hoe ruime terrassen zowel het hof als de woning determineren. Aan de randen en in de kern van de buurt liggen andere woningtypen die de stedelijke ruimte op een meer directe manier begrenzen.

Een stedebouwkundig voordeel Schinkels palazzotype is dat er geen achterterreinen zijn. Bij de gegeven dichtheid (er werd ongeveer drie maal zoveel woonoppervlakte gevraagd als het totale bouwterrein groot was) dragen de voorhoven bij aan het groene karakter van de publieke ruimte. Daarnaast zorgen de hoven voor diepte in de overigens smalle straatprofielen.

De ondergrondse parkeergarage volgt het beloop van de bovenliggende woongebouwen. Hierdoor worden funderingskosten bespaard. Bovendien zijn de straten en voorhoven geschikt voor het planten van bomen en kan regenwater natuurlijk worden afgevoerd.