Molkenmarkt

Meervoudige opdracht gemengd programma en stadsplein, Berlijn
Opdracht: Stad Berlijn
2026
i.s.m. Martens Willems Architecten, Kollhoff Pols Architecten, Christop Grossmann Architekten

Als men zich uitsluitend tot het typologische beperkt, is alles tegelijkertijd juist en onjuist. (…) Of een deurklink gemaakt is van kunststof, brons, messing of roestvrij staal, maakt een enorm verschil.
Hans Stimmann (1941-2025)

De nieuwe Molkenmarkt moet op ooghoogte worden beleefd, maar niet met het oog alléén, met alle zintuigen. Daarom staat het stedelijke repertoire centraal. Het vormt een aanvulling op de volumetrie: de etalage, de poort, de ingang van het gebouw, de vestibule (of zoals de Italianen zeggen: androne) moeten in de binnenstad een urbane uitdrukking hebben.

Het projectgebied ligt tussen het formele stadsplein met colonnade, de smalle Parochialgasse die uitkijkt op de Nikolaikirche en de informele woonhof, de Gartenhof. Daartussen worden de stedelijke elementen verbonden door een repertoire dat de overgang tussen openbaar en privé organiseert. Afhankelijk van de situatie worden de stedelijke elementen op verschillende manieren geïnterpreteerd en geaccentueerd.

De colonnade is meest opvallende onderdeel van het stedelijke repertoire. Zoals alle colonnades is het een ruimte om te verwijlen. Het plafond geeft de ruimte ritme en voorkomt de indruk dat de colonnade bedoeld is om snel van hier naar daar te gaan. De colonnade is niet efficiënt. Dat geldt ook voor de uitvoering. In de colonnade hangen fragiele lampen die bij halfopenbare ruimtes horen. Slanke metalen hekwerken voor deuren en etalages bieden de bezoeker houvast. De crèmekleurige betonnen kolommen zijn bekleed met gekleurde natuursteenplaten. De verhoudingen zijn ontleend aan Dorische zuilen, de profilering doet denken aan cannelures. Ingetogen kleurverschillen per zijde van de kolom dragen bij aan het doorbreken van herhaling en massiviteit. De overige delen van de galerij en de daarboven gelegen gevels volgen dit materiaalpalet, waarbij de natuursteenplaten dicht bij de crèmekleur van de gevelpanelen liggen. Er ontstaat een toon-op-toon-effect dat de vierkante openbare ruimte afbakent en vorm geeft.